Vroeger was het beter…

Vorige week…

Omdat het weer dat voorspeld wordt niet echt aangenaam klinkt, ga ik voor de jongens de OVchipkaart opladen. Althans, dat DENK ik dat ik dat ga doen, want eenmaal aangekomen bij het OVchipknipoplaadpunt – mooi woord voor galgje- blijkt dat oplaadpunt niet te werken. Natuurlijk kom je daar pas achter als de eigenaar van de zaak, waarin dat oplaadpunt staat, van alles uit de kast heeft getoverd om het toch werkbaar te krijgen en het dus een uur later wordt. En passant vraag ik nog of de barst die in de chipkaart van de ene zoon zit, gevolgen heeft voor het accepteren in de bus? Nee zegt die man nog, geen probleem! De chip is niet beschadigd. En hij wijst me een plekje aan in de OVchipkaart waar de chip zogenaamd zou moeten zitten en het klinkt heel aannemelijk. De volgende dag moeten de jongens dus op een andere wijze naar school gebracht worden. Reizen zonder genoeg ‘tegoed’ op je OVchipknip DAT mag nl. niet. Wat impliciet betekent dat moeders haar auto kan starten en de bups naar school mag brengen.

Gisteren…..

De temperatuur buiten geeft – 15 graden aan. Dus niet zomaar een beetje koud. Zoon wil met de bus naar school, hij moet nl 14 km enkele reis fietsen, net als zijn medeleerlingen die naar dezelfde school moeten. Braaf staan zij – met hun inmiddels opgewaardeerde OVchipknip – want hij werkte de dag erna weer wel- op de bus te wachten. Als de bus aangereden komt, mogen er 3 leerlingen wel naar binnen, maar omdat de bus daarna vol is (er mag niet gestaan worden in deze bus), mogen er 2 kinderen niet meer mee! En de volgende bus komt pas over een half uur! Daar staat zoon dus met een medeleerling. OVchipknip mooi opgeladen, maar je mag niet met de bus mee omdat die ‘vol’ zit! Wachten op de volgende bus kan niet, omdat ze dan te laat op school komen. Een beetje ontdaan komt hij met zijn vriendje thuis weer aan en zegt “wat nu?”. Gelukkig krijgt hij de oppas zover dat zij de kinderen naar school brengt. Nu moet zij de auto dus starten.

Vanochtend….

Andere zoon besluit met de bus te reizen. Hij moet 16 km enkele reis naar school fietsen. Netjes staat hij bij de bushalte, stapt in als de bus eraan komt en houdt zijn mooi opgewaardeerde OVchipkaart voor het daarvoor bestemde apparaat in de bus. Niks….nog een keer…..niks….nog 5 keer…..niks! “Tja”,  zegt die buschauffeur, “je kaart is niet geldig, er zit een barst in”en prompt wordt hij gesommeerd om weer naar buiten te gaan. Meneer mag niet mee! Ontdaan komt hij thuis aan en begint een beetje op mij te mopperen: “ik had toch gezegd dat er een barst in zat!?”

Zoals het een goede moeder betaamt start ik daarna de auto en breng hem netjes op tijd naar school.

Maar in de tussentijd moet dochter naar school. Zij zit in groep 8 en heeft vandaag de tweede dag van haar CITO-toets. Het meiske moet dus opstaan, alleen ontbijten en net voor ze vertrekt kan ik haar nog even succes wensen. Ik baal hiervan als een stekker. Ze is toch al wat nerveus en dan moet het door die Kl$#%^e OV chipkaart op deze manier. Maar ik kan me nu eenmaal niet in tweeën splitsen!

Nu probeer ik wat minder boos te worden door dit verhaal hier op te schrijven en te bedenken welke stappen ik moet gaan nemen om:

a) Een nieuw OVChipkaart te krijgen i.p.v. die ene met een barst.

b) waar ik mijn klachten kwijt kan over dit hele gebeuren.

Ik ben er dus he-le-maal klaar mee! Geef mij die strippenkaart maar weer. Die deed het tenminste op momenten dat het moest!